Funeral Blues
Funeral Blues
by W.H. Auden
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.
Επικήδειο Μπλουζ
Σταματήστε τα ρολόγια, κόψτε το τηλέφωνο να μη χτυπάει,
Δώστ’ ένα κόκαλο στο σκύλο να μην αλυχτάει,
Σταματήστε τα πιάνα και με τύμπανα πνιχτά
Φέρτε το φέρετρο έξω, οι τεθλιμμένοι να ’ρθούν κοντά.
Τ’ αεροπλάνα με βογκητά να φέρνουν κύκλους συνεχώς
Και να γράφουν στο ουρανό: Είναι Νεκρός,
Βάλτε από κρέπια λαιμοδέτες στ’ αδέσποτα περιστέρια,
Κι οι τροχονόμοι μαύρα γάντια να φορέσουνε στα χέρια.
Ήταν ο Βοράς μου, ο Νότος μου, η Δύση μου, η Ανατολή,
Η εργάσιμη εβδομάδα μου και το χουζούρι μου την Κυριακή,
Το μεσημέρι μου, το μεσονύχτι μου, το τραγούδι μου, η μιλιά,
Νόμιζα πως θα κρατούσε για πάντα η αγάπη: Γελάστηκα οικτρά.
Δε θέλω πια τ’ αστέρια εδώ: πάρτε τα όλα μακριά,
Διαλύστε τον ήλιο, βάλτε το φεγγάρι σε κουτιά.
Σαρώστε τα δάση κι αδειάστε τον ωκεανό.
Τίποτ’ από δω και πέρα δε θα ’ναι για καλό.
by W.H. Auden
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.
Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.
He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.
The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.
Επικήδειο Μπλουζ
Σταματήστε τα ρολόγια, κόψτε το τηλέφωνο να μη χτυπάει,
Δώστ’ ένα κόκαλο στο σκύλο να μην αλυχτάει,
Σταματήστε τα πιάνα και με τύμπανα πνιχτά
Φέρτε το φέρετρο έξω, οι τεθλιμμένοι να ’ρθούν κοντά.
Τ’ αεροπλάνα με βογκητά να φέρνουν κύκλους συνεχώς
Και να γράφουν στο ουρανό: Είναι Νεκρός,
Βάλτε από κρέπια λαιμοδέτες στ’ αδέσποτα περιστέρια,
Κι οι τροχονόμοι μαύρα γάντια να φορέσουνε στα χέρια.
Ήταν ο Βοράς μου, ο Νότος μου, η Δύση μου, η Ανατολή,
Η εργάσιμη εβδομάδα μου και το χουζούρι μου την Κυριακή,
Το μεσημέρι μου, το μεσονύχτι μου, το τραγούδι μου, η μιλιά,
Νόμιζα πως θα κρατούσε για πάντα η αγάπη: Γελάστηκα οικτρά.
Δε θέλω πια τ’ αστέρια εδώ: πάρτε τα όλα μακριά,
Διαλύστε τον ήλιο, βάλτε το φεγγάρι σε κουτιά.
Σαρώστε τα δάση κι αδειάστε τον ωκεανό.
Τίποτ’ από δω και πέρα δε θα ’ναι για καλό.
Απόδοση από τον Κώστα Ζαννή